Portakal AĞaçları

Kış geldiğinden değil,
Güneşimi söndürdüğünden.
Kış geldiği için içilen vodka hiç değil,
Güneşim tutsak ve soğuk.
Söndürdün güneşimi
bir bir
iki iki
yüz yüze gelemeyişlerimizle.
Kendimi eskiden söküp,
avuç içlerine yerlestiremeyişlerimle.
Her haziran varoşlarımızı,
bir kasıma tükenişime.
Kolay bir hüzündür,
portakal ağaçlarından bana bakmak.
İçime çektiğim hüznünden kalan,
birikmiş küllüğe özlemimdir.
Avuç içlerine ait olamamaktır,
izmaritten odam.
Avuç içlerimde
bir devlet;
Her gün beni gaza boğan,
attığım senli sloganları duyamayan.
Bana masal anlatma.
Her şehir gibi öldürdün beni
Portakal ağaçlarında astın,
Bir sahil kasabasında unuttun,
Mezar taşı diye gökdelenleri diktin başıma.
Günün ölümünü önerdin bana,
adisyonlar hüzün dolu,
ceplerimde bozuk günahlarımız var;
akşamüstü yolculuklarım,
birlikte ıslanmarımız,
yaşamın ucuna yolculuklarımız,
gece sessiz sevişmelerimiz...
Her sabah
portakal ağaçlarından bakarken,
içtiğin her kahve
kestiğin bir bilet için,
biletçisine küfreden adamın anılarına;

Ne son ne de ilk perde.

Bu gidiyorum

Kafkasların bilmem neresinden devşirilmiş kadının dediğine göre;
Bu topraklarda her şey sonradan gelir.
Toprakların bu kadını da sonradan gelir.
Geldikten sonra hiç sevilmez yine bu kadın bilir.
Bu kadın konuşmayı iyi bilir.
Ölüm de sonradan gelir.
Gerisini bu topraklar bilir.
Bu topraklar ölümle gelir.
Öldürmeyi iyi bilir.

Orgazmı bacak arasında arayan topraklar,
bacak arası edebiyatı yapan kahvehaneler,
meydanlar,
sokaklar,
sevişmeler; tanrıya küfürmüş sayanlar
Kafkasların bilmem neresinden devşirilmiş kadının dediğine göre;
Orgazm; bir kadının hissedemediklerini hissetmektir.
demeye düşünemeyen erk.
Her şey gibi orgazm da sonradan gelir.
Yada orgazm gibi yapılır,
kadın bilir.

Şengal'de bir çiçek açar.
Kafkasyalı güneşi koklar.
Şengal'de bir cicek açar.
Boğazım düğüm düğüm
Sesimde çok sesli bir gam.
Kafkasların bilmem neresinden devşirilmiş kadınına göre
Şengal'de çiçeklerde sonradan açar.
Gordion yanık et kokar.


Bu topraklarda her şey sonradan gelir.
Sadece sen benden ilk gidersin.
Oysa seni sevmem toplumu meşru kılar.
Ve gitmen beni dile indirger
Ah Muhsin Ünlü
Gidiyorum bu...